|
|
|
|
|
|
|
7 |
Mια ευκαιρία ζωής στη χωματερή της επαγγελίας |
||
Έκκληση για πολιτική ανυπακοή ...Aυτήν τη στιγµή, η αλληλεγγύη στους ‘χωρίς χαρτιά’ αποκτά µια σπουδαιότητα πρωταρχική: Καταδεικνύει ότι οι κατασταλτικοί νόµοι ενός Κράτους στην υπηρεσία του καπιταλισµού που καταστρέφει τη γη, είναι άκυροι και ανίσχυροι, αφού αυτό που διακυβεύεται είναι, όχι η επιβίωση κάποιων κυνηγηµένων ζώων, αλλά η ζωή η ίδια. Η ζωή του ατόµου και η ζωή της κοινωνίας, η ζωή που καταστρέφεται από την καπιταλιστική απληστία. Η αλληλεγγύη στους ‘χωρίς χαρτιά’ εκφράζει τη βούληση για µια αλληλεγγύη ευρύτερη, για ένα κίνηµα που ενώνει στον ίδιο αγώνα εκείνους που, απηυδισµένοι από τις πελατειακές πολιτικές της αριστεράς και της δεξιάς, συνειδητοποιούν ότι είναι καιρός να αντιπαραθέσουν σε µια συνταγµατική δηµοκρατία διεφθαρµένη την άσκηση της άµεσης δηµοκρατίας. Αργά αλλά σταθερά αναδύεται σήµερα η ιδέα ότι το ανθρώπινο θα υπερισχύσει της βαρβαρότητας και της αδικίας. Αν δεν εγκαταλείψουµε την οικονοµική πραγµατικότητα για να δηµιουργήσουµε µια πραγµατικότητα ανθρώπινη, θα επιτρέψουµε γι’ άλλη µια φορά τη διαιώνιση της εµπορευµατικής βαρβαρότητας. ∆εν υπάρχει έξοδος από την κρίση παρά µόνο µέσα από την εξάπλωση στην πράξη της παρακάτω γενικής αρχής: Το ανθρώπινο προηγείται της οικονοµίας. Μπρος στην υπεράσπιση του άντρα, της γυναίκας, του παιδιού και της φύσης ανακαλούνται και ακυρώνονται οι νόµοι του εµπορίου. Raoul Vaneigem, 6 Μαΐου 2009 |
Δεν έχουμε να προτείνουμε τρόπους κατανομής στις φυλακές, στους οίκους ανοχής, στα εργοστάσια-κάτεργα, στα ναυάγια-φαντάσματα, στους μισθοφορικούς στρατούς, στις χωματερές, τις οικοδομές, τη φύλαξη των ηλικιωμένων, των αρρώστων και των παιδιών μας. Ζούμε σ’ έναν πλανήτη-σφαγείο και έχουμε μια ευκαιρία να πάψουμε να διαλέγουμε ανάμεσα στην πόλεμο και την “ανάπτυξη”, την απόγνωση και την πολιτισμένη λήθη, τον θάνατο και την παράνοια του ανταγωνισμού. Io non respingo*, “πολιτική ανυπακοή στο όνομα της ανθρώπινης αλληλεγγύης”**. Δεν έχουμε λοιπόν προτάσεις για τη διαχείριση του προβλήματος. Αρνούμαστε να προσφέρουμε ''λύσεις''. Δεν έχει νόημα να μιλάμε για λύσεις αν δεν προσδιορίζουμε το πρόβλημα. Και το πρόβλημα είναι ο τρόπος που ζούμε.
Δίκτυο Clandestina, Θεσσαλονίκη
* Βλ. την πανιταλική καμπάνια ενάντια στις απελάσεις την περίοδο της επίσκεψης του Καντάφι στην Ιταλία (10-12 Iούνη 2009), http://fortresseurope.blogspot.com/2006/01/io-non-respingo-campagna-nazionale-dal.html ** Βλ. Raoul Vaneigem, «Κάλεσμα σε πολιτική ανυπακοή», (“Αppel à la désobéissance civile”), Siné Hebdo, No 35, 6 Μαΐου 2009. |
||
<< προηγούμενο |
όλο το κείμενο >> | ||