|
|
|
|
|
|
|
2 |
Η ολομέτωπη επίθεση στους μετανάστες |
||
Τον Oκτώβρη του 2008, στη σύνοδο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις Βρυξέλλες, επικυρώθηκε το «Ευρωπαϊκό Σύµφωνο για τη Μετανάστευση και το Άσυλο» σύµφωνα µε το οποίο από το 2011 θα ισχύει η µπλε κάρτα που θα ισοδυναµεί µε άδεια παραµονής και εργασίας ενός έως τεσσάρων ετών. Μετά από 18 µήνες o µετανάστης θα µπορεί να µετακινείται σε άλλη χώρα-µέλος, σε αντίστοιχη θέση εργασίας, αν υπάρχει προσφορά. Εισάγεται η έννοια της «κυκλικής µετανάστευσης»: η θέση εργασίας παραµένει σταθερή, ο εργαζόµενος αλλάζει κάθε τέσσερα χρόνια. Σύµφωνα µε την έρευνα των Ηνωµένων Εθνών, η Ιταλία θα χρειαστεί να αποδεχτεί 9 εκατοµµύρια µετανάστες έως το έτος 2025 -δηλαδή, περίπου 300.000 κάθε χρόνο- ώστε να διατηρήσει τον ενεργό πληθυσµό της στα επίπεδα του 1995, η Γερµανία 14 εκατοµµύρια -500.000 κάθε χρόνο- η Γαλλία 2 εκατοµµύρια και, γενικότερα, η Ευρωπαϊκή Ενωση γύρω στα 35 εκατοµµύρια. Αν οι Ευρωπαίοι θέλουν να διατηρήσουν την αντιστοιχία των γηραιών ατόµων προς τους ενεργούς εργάτες τους στα επίπεδα του 1995, η ΕΕ θα χρειαστεί 135 εκατοµµύρια µετανάστες έως το 2025. |
Αυτό εννοούν όταν μιλούν για τη “διασύνδεση των στρατηγικών μετανάστευσης με την ανάπτυξη”. Η “αναπτυξιακή πολιτική” για τους μετανάστες γίνεται για τον έλεγχο (FRONTEX, στρατόπεδα συγκέντρωσης) και τη ρύθμιση (5ετής κυκλική άδεια μετανάστευσης, κατάργηση του ασύλου) των ροών των μεταναστών ώστε να παραμένει σταθερή η αναλογία παραγωγικού-μη παραγωγικού πληθυσμού στις χώρες της Ευρώπης – έτσι ώστε να ελέγχονται και να ρυθμίζονται αντίστοιχα οι δείκτες της “ανάπτυξης”, δηλαδή της συστηματικής αιμοβόρας υφαρπαγής πόρων και ζωών, χώρων και χρόνων. Σύμφωνα με την Αναφορά του Τμήματος Πληθυσμού των Ηνωμένων Εθνών για την “κυλιόμενη μετανάστευση”, αν η ΕΕ θέλει να διατηρήσει την αναλογία παραγωγικού/μη παραγωγικού πληθυσμού του 1995, θα χρειαστεί 135 εκατομμύρια μετανάστες ως το 2025. To δημογραφικό ζήτημα είναι η μία μόνο όψη του ζητήματος. Ο νεοφιλελευθερισμός στην Ευρώπη προϋποθέτει ένα εργατικό δυναμικό αποδυναμωμένο και αποσταθεροποιημένο. Το κεφάλαιο δεν επιζητεί “επιλεγμένους” και “ρυθμισμένους” μετανάστες μόνον επειδή χρειάζεται περισσότερους εργάτες. Επιλέγει τους μετανάστες γιατί είναι αδύναμοι, ανοργάνωτοι, κακοπληρωμένοι εργάτες για τους οποίους δεν απαιτείται ούτε ασφάλεια στους εργασιακούς χώρους, ούτε περίθαλψη, ούτε σύνταξη. Με άλλα λόγια, είναι εργάτες πολύ φτηνότεροι και χωρίς διεκδικήσεις. Σε όλη την Ευρώπη υπάρχουν πολύ υψηλοί δείκτες ανεργίας (τα επίσημα στοιχεία είναι συνήθως μικρότερα από τα πραγματικά), όμως οι θεσμικά αναγνωρισμένοι ως άνεργοι είναι πολύ πιο ακριβοί εργάτες από ό,τι οι μετανάστες. Προς το συμφέρον του κεφαλαίου είναι να διατηρεί την ανεργία υψηλή, γιατί έτσι συντηρείται ένα κλίμα ξενοφοβίας (''το πλοίο είναι γεμάτο'' ήταν το αντιμεταναστευτικό σύνθημα τη δεκαετία του ’30) που επιτρέπει στο κράτος να συνεχίζει την ευγονική διαχείριση, με επίσημη δικαιολογία τα δημογραφικά δεδομένα (''το πλοίο είναι άδειο''). |
||
<< προηγούμενο |
επόμενο >> |