|
|
 |
Tα ιταλικά κέντρα καταγραφής και απελάσεων περνάνε στα χέρια ιδιωτών!
Στις 23/2/2010 αντιρατσιστικές ομάδες έκαναν διαμαρτυρία έξω απο το κέντρο κράτησης και απελάσεων του Τορίνο (CIE) - για τις συνθήκες κτλ. Συνελήφθησαν 6 άτομα, 3 είναι στην φυλακή και 3 με περιοριστικούς όρους. Η δικογραφία περιλαμβάνει τα ονόματα 60 ατόμων. Οι 6 κατηγορούνται για σύσταση εγκληματικής οργάνωσης με σκοπό την πρόκληση εξέγερσης στο εσωτερικό του κέντρου. Το ενδιαφέρον είναι [πέραν των συλλήψεων] οτι τα κέντρα καταγραφής και απελάσεων στην Ιταλία (12 στο σύνολο, συνολικής χωρητικότητας 1806 ατόμων) περνάνε στα χέρια ιδιωτών [μέχρι πρότινος η λειτουργία τους ανήκε στον Ιταλικό Ερυθρό Σταυρό].
Το βράδυ μεταξύ της 28ης Φεβρουαρίου και της 1ης Μαρτίου, ενω σε όλη την Ιταλία ετοιμάζονταν για την απεργία των μεταναστών, το Κέντρο Καταγραφής και απελάσεων της Ρώμης, το λεγόμενο Cie του Ponte Galeria ετοιμαζόταν για μια σημαντική αλαγή στην διαχείριση. Το κέντρο, που απο την αρχή της λειτουργίας του διοικούταν απο τον Ιταλικό Ερυθρό Σταυρό, τις τελευταίες ημέρες πέρασε στα χέρια της εταιρείας Auxilium. Αυτή η εκπομπή του passpartù είναι αφιερωμένη σε όσους επιθυμούσαν να συμμετάσχουν στην απεργία, αλλά δεν τα κατάφεραν γιατί κρατούνται στα κέντρα κράτησης και απελάσεων που βρίσκονται διάσπαρτα σε όλη την Ιταλία, 12 δομές για 1806 άτομα συνολικά. Θα μπούμε σ'αυτές τις φυλακές, διηγώντας σας την ζωή όσων ζούνε μέσα σ'αυτές. Θα αναφερθούμε και σε ένα επεισόδιο απο το Τορίνο: την υπόθεση των 6 ατόμων που ανήκουν στο αντιρατσιστικό κίνημα του Πιεμόντε, τα οποία φυλακίστηκαν γιατί διαμαρτυρήθηκαν έξω απο το κέντρο καταγραφής και απέλασης του Τορίνο.
Με χωρητικότητα 350 ατόμων, το κέντρο καταγραφής και απελάσεων του Ponte Galeria κατέχει τα πρωτία ως το μεγαλύτερο κέντρο καταγραφής και απελάσεων της Ιταλίας. Η δομή, η διαχείρηση της οποίας βρισκόταν απο πάντα στα χέρια του Ιταλικού Ερυθρού Σταυρού, πέρασε πλέον στα χέρια της εταιρείας Αuxilium, η οποία ανήκει στους αδερφούς Chiorazzo, στους οποίους επίσης ανήκει και η διοίκηση του Κέντρου Υποδοχής Αιτούντων Άσυλο του Policoro, στην Puglia και οι οποίοι κέρδισαν και στον διαγωνισμό για το κέντρο καταγραφής της Ρώμης. Μια επιτυχία που για κάποιους θεωρούταν δεδομένη, αν και οι αδερφοί Chiorazzo βρίσκονται απο το 2008 υπο εξέταση: η κατηγορία είναι εκείνη της σύστασης εγκληματικής οργάνωσης με στόχο αξιόποινες πράξεις όπως η διαφθορά και η διατάραξη της διαδικασίας της δημοπρασίας.
Την ημέρα που πραγματοποιήθηκε η αλλαγή διαχείρισης, ο ραδιοφωνικός σταθμός της Ρώμης Οnda Rossa (κόκκινο κύμα) κατέγραψε μια τηλεφωνική συνομιλία με έναν κρατούμενο του Ponte Galeria, ο οποίος περιέγραψε τις διαμαρτυρίες που έλαβαν χώρα εκείνο το βράδυ, την εξέγερση για την οποία μιλάει παρόλο που δεν ακούστηκε τίποτε και για την οποία η μόνη αναφορά έγινε στο Indymedia & στο Rossa Onda.
Δυο μέρες αργότερα, το πρωί της Τετάρτης 3 Μαρτίου, ο Simone Ragno υπεύθυνος για την περιφέρεια του Λάτσιο για τους κρατούμενους, που υπηρετεί στο κέντρο καταγραφής και απέλασεων του Ponte Galeria στην Ρώμη, επισκέφτηκε την δομή. Μας μίλησε για μια ατμόσφαιρα αναστάτωσης λόγω της αλλαγής στην διαχείριση, αλλά όχι για μια ατμόσφαιρα εξέγερσης.
Παρόλα αυτά, πίσω απο τα τείχη της Via Corelli, στο κέντρο καταγραφής και απελάσεων του Μιλάνο, ξεκίνησε μια απεργία πείνας και οι ίδιοι οι απεργοί μας επιβεβαίωσαν οτι η διαμαρτυρία εξαπλώνεται σε πολλά άλλα κέντρα της Ιταλίας, ανάμεσα στα οποία κι αυτό της Ρώμης και της Gradisca di Isonzo. Τηλεφωνήσαμε στον Mamadou, ο οποίος κρατείται στην οδό Κορέλλι (Μιλάνο) και βρίσκεται σε απεργία πείνας απο τις 3 Μαρτίου. Και μας εξήγησε τους λόγους της απεργίας πείνας : " Υπάρχουν πολλοί λόγοι. Ο χρόνος κράτησης είναι πολύ μεγάλος, ζούμε σαν τα ποντίκια, το φαγητό είναι απαίσιο, μας φέρονται σαν να είμαστε κρατούμενοι ενω είμαστε τα θύματα του νόμου Bossi-Fini. H Iταλία μας πρόδωσε. εμεις θέλουμε να είμαστε ελεύθεροι όπως οι γλάροι".
Ο Μαμαντού μεγάλωσε στην Ιταλία και πολλοί άλλοι σαν αυτόν βρίσκονται στα κελιά των κέντρων καταγραφής, αν και ζούνε στην Ιταλία για πολλά χρόνια. Ο δημοσιογράφος Gabriele Del Grande δημιουργός του μπλογκ Fortress Europe ανάμεσα στον Οκτώβρη και τον Νοέμβριο του 2009, μετά την έναρξη των επαναπροωθήσεων στην θάλασσα που εφάρμοσε η ιταλική κυβέρνηση, επισκέφτηκε διάφορα κέντρα καταγραφής και απελάσεων στην Ιταλία και συναντήθηκε με διάφορους κρατούμενους.
Όπως μας διηγείται "πολλοί απο αυτούς είναι άνθρωποι που μεγάλωσαν στην Ιταλία και στις χώρες καταγωγής τους δεν έχουν ούτε συγγενείς ούτε φίλους".
Ο Μαμαντού μας ανέφερε επίσης, οτι ένας άλλος λόγος για την απεργία πείνας, είναι η άδικη σύλληψη των φίλων απο το Τορίνο. Το επεισόδιο στο οποίο αναφέρεται, έλαβε χώρα στις 23 Φεβρουαρίου, ύστερα απο μια τεράστια επιχείρηση της Digos (Division of General Investigations and Special Operations) , έξι άτομα απο τον χώρο των αντιρατσιστικών κινημάτων συνελήφθησαν. Η κατηγορία είναι εκείνη της σύστασης εγκληματικής οργάνωσης και σύμφωνα με την εισαγγελία συστήθηκε για να παρακινήσει τους κρατούμενους σε εξέγερση μέσα στα κέντρα καταγραφής και απελάσεων. Τρεις απο αυτούς βρίσκονται στην φυλακή και οι άλλοι τρεις με περιοριστικούς όρους, σ'εναν επιβλήθη ο όρος απαγόρευσης διαμονής στην περιφέρεια του Τορίνο και τα ονόματα περίπου 60 άλλων ατόμων αναφέρονται στην δικογραφία. Στις 9 Μαρτίου συζητείται
στο δικαστήριο η αίτηση για την επανεξέταση, άρση, τροποποίηση, διατήρηση των όρων αυτών. Όποιος επιθυμεί να παρακολουθήσει την υπόθεση ή τις δράσεις των αντιρατσιστικών οργανώσεων του Τορίνο, μπορεί να το κάνει στο σάιτ www.autistici.org/macerie
Ο Ιμπραχίμ, ο οποίος κρατείται στις φυλακές της οδού Κορέλλι, κάνει μια άλλη καταγγελία : την άφιξη στο Κέντρο του Μιλάνο ατόμων που συμμετείχαν στην ρύθμιση για την νομιμοποίηση των οικιακών εργατριών και των μικροπωλητών και τα οποία άρα θα έπρεπε να βρίσκονται νομίμως στην Ιταλία. Η καταγγελία του Ιμπραχίμ φτάνει μαζί με ένα άρθρο που δημοσιεύθηκε στη Repubblica στις 4 Μαρτίου απο τον Paolo Rumiz "πρόκειται για μια ρύθμιση παγίδα", έγραφε ο δημοσιογράφος. Σύμφωνα με τις οδηγίες του Υπουργείου Εσωτερικών όποιος ζητάει να υπαχθεί στις ρυθμίσεις αυτές αλλά στο παρελθόν δεν τήρηση μια απόφαση απέλασης, θα επιστρέψει στην χώρα καταγωγής του. Επι της ουσίας, γράφει ο δημοσιογράφος η αντίφαση αυτή οφείλεται στον προηγούμενο νόμο Μπόσι-Φίνι, όπου στο άρθρο 14 του εν λογω νόμου αναφέρεται οτι η μη άμεση εκπλήρωση της απόφασης απέλασης, αποτελεί αδίκημα και τιμωρείται με την άμεση σύλληψη του παραβάτη.
περισσότερες πληροφορίες: http://www.autistici.org/macerie/ |