Aντιπαράθεση μεταναστών- ντόπιων στον Βαθύλακκο Θεσσαλονίκης

«Ήρθα στον Βαθύλακκο πριν από δέκα χρόνια από τη Βουλγαρία και ζω με τον άντρα μου, το παιδί μας και μερικούς συγγενείς σε ένα παλιό σπίτι. Δεν είχαμε ποτέ πρόβλημα με τους ντόπιους. Μετά τα τελευταία γεγονότα όμως, φοβάμαι πολύ».

Λίγες ώρες μετά τις πρωτοφανείς ταραχές μεταξύ ντόπιων και Βουλγάρων μεταναστών τσιγγάνικης καταγωγής και την εισβολή κατοίκων του Βαθύλακκου στα σπίτια- αποθήκες των μεταναστών, η Ντίνα, μία από τους περίπου 700 μετανάστες, μιλά διστακτικά στα «ΝΕΑ». Μια ασήμαντη παρεξήγηση στον δρόμο ήταν η αφορμή για ομάδα μεταναστών να επιτεθεί σε μια παρέα ντόπιων. Το γεγονός αυτό πυροδότησε σοβαρά επεισόδια, αφού ήταν η αφορμή για να κορυφωθεί η ένταση που υπήρχε εδώ και καιρό στο χωριουδάκι των 3.000 κατοίκων, μόλις 20 χιλιόμετρα από τη Θεσσαλονίκη.

Εξαγριωμένοι ντόπιοι μπήκαν τη νύχτα στα σπίτια των μεταναστών με ξύλα και πέτρες, φωνάζοντας ότι «ήρθε η ώρα να πάρουμε τον νόμο στα χέρια μας». Δυνάμεις των ΜΑΤ απέτρεψαν σοβαρότερα επεισόδια, όμως η κατάσταση στον Βαθύλακκο παραμένει έκρυθμη, αν και η Αστυνομία χαρακτηρίζει το περιστατικό ως «μεμονωμένο» και λήξαν.

Οι μετανάστες από τη Βουλγαρία ζουν στον Βαθύλακκο σχεδόν είκοσι χρόνια τώρα. Εγκαταστάθηκαν σε αποθήκες και στάβλους που νοίκιασαν από τους κατοίκους του χωριού και απασχολούνται με μεροκάματα 20-30 ευρώ, χωρίς ασφάλιση, στα χωράφια και στις βιομηχανίες της Δυτικής Θεσσαλονίκης.

«Ζω δύο χρόνια στον Βαθύλακκο κι εργάζομαι σε περιβόλι. Μένουμε έξι άτομα σε ένα μικρό δωματιάκι και πληρώνουμε 150 ευρώ ενοίκιο. Αυτοί που προκαλούν φασαρίες στο χωριό είναι λίγοι και δημιουργούν πρόβλημα σ΄ εμάς τους υπόλοιπους που δεν θέλουμε καβγάδες» λέει στα «ΝΕΑ» ο Χρήστος, από το κατώφλι του σπιτιού του, ένα δωμάτιο 20 τετραγωνικών στο κέντρο του χωριού. Τα σπίτια- αποθήκες των μεταναστών ξεχωρίζουν εύκολα στον Βαθύλακκο. Πρόκειται για ισόγεια κτίσματα που διαμορφώθηκαν με χαρτόνια και νοβοπάν σε μικρότερα δωμάτια, παλιές αποθήκες και εγκαταλελειμμένοι στάβλοι στη γύρω περιοχή, όπου ζουν ένας πάνω στον άλλο δεκάδες άνθρωποι. Δορυφορικές κεραίες ξεχωρίζουν ανάμεσα σε μπουγάδες και κασόνια με άδειες μπίρες.

Δεν κυκλοφορούν πια

Μετά τα επεισόδια, οι περισσότεροι Βούλγαροι έπαψαν να κυκλοφορούν στον δρόμο, σχεδόν εξαφανίστηκαν από προσώπου γης, κρυφοκοιτάζοντας μόνο πίσω από τις κουρτίνες τα περιπολικά που εμφανίστηκαν στο χωριό.

«Ζούμε έξι άνθρωποι σ΄ ένα δωματιάκι, είναι δύσκολα αλλά δεν μπορούμε να κάνουμε διαφορετικά. Αυτοί που επιτέθηκαν προχθές στην παρέα των Ελλήνων εκθέτουν όλους εμάς που ζούμε ειρηνικά με τους ντόπιους και θέλουμε να μείνουμε στο χωριό» λέει ο Μίρτσο, εργάτης σε συνεργείο γεωργικών μηχανημάτων, ο οποίος από φόβο δεν πήγε χθες στη δουλειά.

«Οι κάτοικοι του χωριού ήρθαμε από τη Σμύρνη και γνωρίζουμε τι θα πει ξεριζωμός και φιλοξενία. Όμως οι περισσότεροι ντόπιοι ξέσπασαν γιατί αισθάνονται φυλακισμένοι στο χωριό τους. Με τους Αλβανούς που ζουν στην περιοχή μας ζούμε αρμονικά. Εκείνων τα παιδιά αριστεύουν στο σχολείο, ενώ των Βουλγάρων περιφέρονται στον δρόμο» υποστηρίζει στα «ΝΕΑ» ο πρόεδρος του τοπικού συμβουλίου κ. Κώστας Καρακατσάνης.

Αναστάτωση αλλά και φωνές για ψυχραιμία

ΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ στον Βαθύλακκο είναι αναστατωμένοι μετά τα πρόσφατα επεισόδια. Οι περισσότεροι μιλούν με πάθος στα καφενεία και τα καταστήματα της πλατείας εναντίον των μεταναστών. «Λίγοι μετανάστες είναι καλοί και εργατικοί. Οι περισσότεροι πίνουν μπίρες στον δρόμο και κυκλοφορούν με τα αυτοκίνητα έχοντας τη μουσική στη διαπασών και προκαλούν.

Θα ήταν ευχής έργον αν αύριο κιόλας έφευγαν όλοι από το χωριό μας» υποστηρίζουν οι περισσότεροι.

Ο Γιάννης Αλεκάκης, μέλος του τοπικού συμβουλίου, προσπαθεί να κατευνάσει τους συγχωριανούς του. «Η βία φέρνει νέα βία. Πρέπει να μάθουμε να ζούμε με τους μετανάστες. Σχεδόν όλοι στο χωριό απασχολούν Βούλγαρους εργάτες, όμως ο καθένας θεωρεί κακό μόνο τον μετανάστη του γείτονα».

http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&artid=4517970&ct=1