|
|
 |
Στον Κόρακα κουρσεύουν λαθρομετανάστες
Επιτήδειοι στήνουν καρτέρι στο ακρωτήρι της Λέσβου και αρπάζουν πλωτά μέσα, μηχανές θαλάσσης, προπέλες και χρήματα
Εδώ και οκτώ μήνες πετούν πρόσφυγες στη θάλασσα- Εντονες αντιδράσεις από τους ντόπιους
Το ακρωτήρι Κόρακας, λίγα χιλιόμετρα από τη Σκάλα Συκαμιάς στις βόρειες ακτές της Μυτιλήνης, είναι μία από τις βασικές πύλες εισόδου των εκατοντάδων εξαθλιωμένων, οικονομικών μεταναστών από το Αφγανιστάν, το Ιράκ και το Πακιστάν που αναζητούν καλύτερη τύχη στην Ευρώπη. Και είναι το πρώτο σημείο της πολιτισμένης Ευρώπης όπου πατούν για να βρεθούν αντιμέτωποι με μία άνευ προηγουμένου κατάσταση εκμετάλλευσης του ανθρώπινου πόνου και της δυστυχίας, η οποία καμία σχέση δεν έχει με τον πολιτισμό. Διάφοροι «αετονύχηδες» στήνουν καρτέρι για να αρπάξουν βάρκες, μηχανές θαλάσσης και προπέλες, τα μέσα δηλαδή με τα οποία οι μετανάστες έχουν διαπλεύσει το Αιγαίο πέλαγος. Σε ορισμένες μάλιστα περιπτώσεις, η αρπακτική μανία όσων καραδοκούν για τη... λεία, δεν γνωρίζει κανένα έλεος. Αρπάζουν τις βάρκες και τις εξωλέμβιες, προτού πατήσουν το πόδι τους στην ξηρά οι σωματικά και ψυχικά καταταλαιπωρημένοι πρόσφυγες, πετώντας τους στη θάλασσα.
Τα «κοράκια του Κόρακα», όπως πλέον έχουν γίνει γνωστοί οι επιτήδειοι που διαγκωνίζονται για τα πλωτά μέσα που φέρνουν στις ακτές αυτές τούς μετανάστες, έχουν προκαλέσει τις έντονες αντιδράσεις ντόπιων οι οποίοι θεωρούν δυσφήμηση για τη Μυτιλήνη όσα συμβαίνουν στο ακρωτήρι. Είναι ένα ακόμη λιθαράκι ντροπής για όσα διαδραματίζονται με αντικείμενο τους μετανάστες, την αντιμετώπιση του φαινομένου, την επαναπροώθησή τους στις τουρκικές ακτές, αλλά και τις συνθήκες διαβίωσής τους στο Κέντρο Φιλοξενίας.
Καρτέρι στα βράχια
Τα καρτέρια των επιτηδείων που υφαρπάζουν τις βάρκες και τις εξωλέμβιες μηχανές κρατούν τουλάχιστον εδώ και περίπου οκτώ μήνες. Η πρώτη φημολογία, αλλά και τα στοιχεία για τη δράση τους, ξεκίνησε να φθάνει στην τοπική κοινωνία του Δήμου Μήθυμνας, όπου ανήκει η Σκάλα Συκαμιάς, στις αρχές του περασμένου καλοκαιριού. Ομάδες ντόπιων έστηναν «καραούλι» στα βράχια της ακτής, όπου ήξεραν ότι αποτελεί το πλέον κατάλληλο σημείο για την αποβίβαση των μεταναστών, ώστε να αρπάξουν κυρίως τις εξωλέμβιες μηχανές προκειμένου είτε να τις εμπορευτούν με τη σειρά τους είτε να τις χρησιμοποιήσουν στα δικά τους σκάφη. Ειδικά για τις βάρκες, οι οποίες κατά κανόνα είναι φουσκωτές, το άγχος τους ήταν να προλάβουν να τις οικειοποιηθούν, προτού ο εκάστοτε επικεφαλής την «ξεφουσκώσει» και την αχρηστεύσει ώστε να μην υπάρχει μέσο σύντομης επαναπροώθησης προς τα τουρκικά χωρικά ύδατα. Μάλιστα, σύντομα παρουσιάστηκαν φαινόμενα... ανταγωνισμού.
Το εύκολο κέρδος άνοιξε την όρεξη και άλλων, οι οποίοι ξημεροβραδιάζονταν με εναλλασσόμενες βάρδιες με αποτέλεσμα πολλές φορές, πάνω από τα ισχνά, πεινασμένα και ταλαιπωρημένα κορμιά γυναικών και μικρών παιδιών, να ξεσπούν ομηρικοί καβγάδες για την «κυριότητα» της βάρκας και τον «ιδιοκτήτη» του εξοπλισμού της. Ορισμένοι, μάλιστα, για να προλάβουν πρώτοι τη λεία τους, δεν δίσταζαν να κολυμπήσουν μερικά μέτρα, να φθάνουν στις βάρκες και με νοήματα να δείχνουν στους έκπληκτους μετανάστες να πέσουν στο νερό, για να καρπωθούν χωρίς περισσότερες περιπέτειες τη βάρκα. Ετσι, ενώ οι ομάδες μεταναστών που επέβαιναν στα πλωτά υπολόγιζαν ότι οι άνθρωποι που έβλεπαν στην ακτή είχαν έρθει για να τους προϋπαντήσουν, να τους προσφέρουν βοήθεια ή ένα πιάτο ζεστό φαγητό, κατέληγαν να πέφτουν κακήν κακώς στη θάλασσα, με μωρά παιδιά στην αγκαλιά πολλές φορές, προκειμένου να αφήσουν τις βάρκες ελεύθερες για τους «θηρευτές» τους.
Εξωλέμβιες σε τιμή ευκαιρίας
Η κατάσταση, η οποία οξύνθηκε το περασμένο φθινόπωρο και αν δεν μεσολαβούσε ο χειμώνας πιθανότατα να μετατρεπόταν σε αγώνα δρόμου και αδυσώπητο κυνήγι και για άλλους αετονύχηδες, οδήγησε σύντομα στην ύπαρξη ενός μεγάλου «παραεμπορίου» ειδών θαλάσσης και εξοπλισμού στο νησί. Αγγελίες για «ελαφρώς μεταχειρισμένα» σκάφη και μηχανές κάνουν συχνά την εμφάνισή τους στον τοπικό Τύπο και σε εξειδικευμένα περιοδικά. Η... ελαφριάς μορφής χρήση που αναφέρεται στις αγγελίες αφορά το δρομολόγιο από τις ακτές της Τουρκίας ως το ακρωτήρι Κόρακας και τις γύρω ακτές. Μάλιστα οι τιμές, που γνωστοποιούνται στους πιθανούς αγοραστές, παρουσιάζονται εξαιρετικά δελεαστικές. Για μία εξωλέμβια μηχανή, η τιμή της οποίας ακόμη και μεταχειρισμένης, κυμαίνεται από 1.000 ως 1.700 ευρώ, τα «κοράκια του Κόρακα» φροντίζουν να κάνουν πολύ πιο ανταγωνιστική και συμφέρουσα για τον μέσο ενδιαφερόμενο αγοραστή πρόταση, η οποία ξεκινά από τα 750 και φθάνει τα 1.200 ευρώ.
Τελευταία οι επικρατούσες δυσμενείς καιρικές συνθήκες λόγω του χειμώνα, αλλά και οι αντιδράσεις από κατοίκους της περιοχής και τις δημοτικές αρχές του Μολύβου, περιόρισαν ως έναν βαθμό τα κρούσματα. Η τοπική κοινωνία, θορυβημένη και από τον αντίκτυπο, προσπάθησε να σταματήσει τους αδίστακτους επιτήδειους. Οργανώθηκαν και υφίστανται ακόμη εθελοντικές ομάδες υποδοχής των μεταναστών για τη φροντίδα και την περίθαλψή τους, ενώ δεν έλειψαν σε τουλάχιστον δύο περιπτώσεις οι διαπληκτισμοί και οι μικροσυμπλοκές με τους ενεδρευτές στο ακρωτήρι, με αποτέλεσμα οι εθελοντές να τους αποτρέψουν από το διαγούμισμα των βαρκών και των μηχανών, πριν από την προσάραξή τους στην ακτή.
Χωρούν 400, στριμώχνονται τριπλάσιοι
ΤΑ ΒΑΣΑΝΑ των μεταναστών δεν τελειώνουν στον Κόρακα. Η πραγματικότητα που βιώνουν στο νησί, με τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης στο κατ΄ όνομα Κέντρο Φιλοξενίας, όπου πλέον χώροι και υποδομές δεν επαρκούν να στεγάσουν τους περίπου 1.200 πρόσφυγες που έχουν μαζευτεί στη Μυτιλήνη,θα αποτελέσει μέσα στο καλοκαίρι το κύριο αντικείμενο ενημέρωσης,οργάνωσης και ευαισθητοποίησης της τοπικής κοινωνίας, με πρωτοβουλία μεταναστευτικών κοινοτήτων και εθελοντικών ομάδων για τα ανθρώπινα και μεταναστευτικά δικαιώματα.Το Κέντρο Φιλοξενίας είχε δημιουργηθεί με την προοπτική στέγασης μόλις 400 ατόμων, αλλά η πραγματικότητα της αθρόας εισροής οικονομικών μεταναστών καθώς και η κωλυσιεργία άμεσης λύσης,μετεγκατάστασης ή δημιουργίας ξενώνων από την κεντρική διοίκηση έχει ως αποτέλεσμα να στοιβάζονται 1.200 άτομα, σχεδόν ο ένας πάνω στον άλλο.
Ο δήμαρχος Μήθυμνας καταγγέλλει τα «κοράκια»
Προσωπική καταγγελία και αναφορά στο Λιμενικό Σώμα και στην Αστυνομία έχει ήδη κάνει ο δήμαρχος Μήθυμνας κ.
Στ. Καραντώνης, σε μια προσπάθεια να σταματήσουν οι αθλιότητες στο ακρωτήρι Κόρακας. Μάλιστα, σε γράμματα και ανώνυμα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου τα οποία είχαν περιέλθει εις γνώσιν της δημοτικής αρχής και συμπεριελήφθησαν στην αναφορά, γινόταν λόγος ακόμη και για απόπειρες καταλήστευσης από τα «κοράκια» όσων μεταναστών είχαν πάνω τους ευρώ ή λίγα δολάρια σε χαρτονομίσματα.
Αίτημα της δημοτικής αρχής είναι η ίδρυση σταθμού συνοριοφυλακής στη Μήθυμνα, καθώς και η ενίσχυση του υπάρχοντος Αστυνομικού Τμήματος, το οποίο αριθμεί προσωπικό μόλις πέντε ατόμων, ως ελάχιστο μέσο αποτροπής της αναμενόμενης, εν όψει του καλοκαιριού, έξαρσης του διαγουμίσματος. Μάλιστα, ο Δήμος Μήθυμνας ζητεί και τον πληρέστερο έλεγχο από πλευράς του Λιμενικού, όταν καλείται να χορηγήσει νέες άδειες ή να καταχωρίσει νέες δηλώσεις για σκάφη και εξωλέμβιες μηχανές, καθώς πολλοί εμφανίζονται, στα χαρτιά, να έχουν βρει, δήθεν, τυχαίως στη θαλάσσια περιοχή του ακρωτηρίου εγκαταλελειμμένες βάρκες, τις οποίες οικειοποιούνται ως «μη αναζητηθείσες» από τους κανονικούς ιδιοκτήτες τους. Ο Δήμος Μήθυμνας έχει ζητήσει να μην ικανοποιούνται σχετικά αιτήματα, όταν αποδεικνύεται εμπλοκή ή συμμετοχή του αιτούντος στις ομάδες των «κουρσάρων» του ακρωτηρίου Κόρακας.
http://www.tovima.gr/default.asp?pid=46&ct=1&artId=253099 |