NoBorder Camp στο Δικελί της Τουρκίας
(3 - 7 Σεπτέμβρη 2008)

“Άστεγοι γήινοι κατασκηνώνουν στα σύνορα”

O παράδεισος των τουριστών και των ιστιοπλόων στο Αιγαίο, ανάμεσα στα ελληνικά νησιά και τις τουρκικές ακτές, έγινε από τη δεκαετία του ’80 και ονομαστό πέρασμα. Πολλοί άνθρωποι το χρησιμοποίησαν για να δραπετεύσουν από την καταστολή της τουρκικής στρατιωτικής κυβέρνησης του ’80. Σήμερα, ως εξωτερικό σύνορο της ΕΕ, ως γραμμή που διαχωρίζει την Ευρώπη-Φρούριο από τους ανεπιθύμητους μετανάστες, το πέρασμα αυτό έχει μετατραπεί σε εφιάλτη όσων προσπαθούν να εισέλθουν στην Ευρώπη. Δύο είναι οι κύριοι δρόμοι διέλευσης όσων έρχονται από το Ιράκ, το Ιράν και το Αφγανιστάν ή από την Αφρική (κυρίως από τη Σομαλία και το Σουδάν): o δρόμος από ξηράς περνά από τα ελληνοτουρκικά ή τα τουρκοβουλγαρικά σύνορα, ο θαλάσσιος δρόμος περνά από το Αιγαίο.

Η απόσταση μεταξύ της Σμύρης και των διπλανών ελληνικών νησιών είναι μικρή, μερικά ναυτικά μίλια μόνο. Τους χειμερινούς μήνες, οι μετανάστες χρησιμοποιούν τη χερσαία οδό από τα ελληνοτουρκικά σύνορα, που είναι μία με δύο ώρες δρόμος. Το αβέβαιο ταξίδι ξεκινά συνήθως από τα τουριστικά ψαροχώρια Κουσάντασι, Σεφεριχισάρ, Τσεσμέ, Καραμπουρούν και Δικελί. Η ελληνική ακτοφυλακή έχει αναλάβει να προστατεύσει τα συμφέροντα των κρατών της ΕΕ, δηλαδή να εξασφαλίζει την ελεγχόμενη μετανάστευση νεαρής, ειδικευμένης, πειθαρχημένης αλλά φθηνής εργατικής δύναμης. Με κάθε μέσο και τρόπο το λιμενικό προσπαθεί να αποτρέψει όλες τις άλλες αφίξεις στο ελληνικό έδαφος: Ανατρέπει βάρκες που κουβαλούν το “λάθος φορτίο”, στέλνει τις βάρκες πίσω προς την τουρκική πλευρά, στέλνει τους ανθρώπους σε ακατοίκητα νησιά χωρίς νερό ή τους διώχνει απροστάτευτους προς την ανοιχτή θάλασσα ώστε να μην μπορούν να ξαναγυρίσουν, τους βασανίζουν…Ενίοτε χρησιμοποιούν εναντίον τους και όπλα. Οι ανεπιθύμητοι πρόσφυγες που ζητούν άσυλο γίνονται μπαλάκι από την ελληνική στην τουρκική πλευρά και πάλι πίσω. Καμία από τις δύο πλευρές δεν θέλει να αναλάβει την ευθύνη. Τα τελευταία χρόνια σε πόλεις σαν τη Σμύρνη, οι μετανάστες που περιμένουν να περάσουν στην Ευρώπη έχουν δημιουργήσει ολόκληρες κοινότητες. Στην Ελλάδα οι πρόσφυγες κρατούνται σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και απελαύνονται. Στην Τουρκία, ελλείψει ξεκάθαρου νομοθετικού πλαισίου, κρατούνται σε “κέντρα φιλοξενίας αλλοδαπών” για αόριστο χρονικό διάστημα και περιμένουν κι αυτοί να απελαθούν.

Ο κακός καιρός διευκολύνει το πέρασμα, γιατί δυσχεραίνει την αναγνώριση των σκαφών από τις λιμενικές αρχές. Από την άλλη, ο ίδιος κακός καιρός είναι επικίνδυνος για όσους επιβαίνουν στα υπερφορτωμένα πλοιάρια – το χειμώνα τα δελτία ειδήσεων μιλούν συχνά για βάρκες που αναποδογύρισαν. Πολλοί δεν ξέρουν κολύμπι και περιμαζεύονται από ψαράδες ή από τούρκους λιμενοφύλακες. Για κάποιους είναι ήδη αργά, πολλές φορές οι ντόπιοι βρίσκουνε πτώματα στις παραλίες. Επίσημες πηγές μιλούν για 82 νεκρούς και 102 αγνοούμενους το 2007, καθώς και 20 νεκρούς και 53 αγνοούμενους στην περιοχή του Αιγαίου. Σύμφωνα με στοιχεία του fortresseurope.blogspot.com, 410 πέθαναν και 402 αγνοούνται στο Αιγαίο από το 1994. Τα νούμερα αυτά δεν είναι παρά η κορυφή του παγκόβουνου.

Η απουσία πρόβλεψης νόμιμης εισόδου στην Ευρώπη για τους αιτούντες άσυλο έχει δημιουργήσει μια αγορά, ένα σύγχρονο δουλεμπόριο, που ανθεί στα σύνορα της ΕΕ.  Τα κλειστά σύνορα, ενώ ευθύνονται για τη δημιουργία αυτού του δουλεμπορίου, διώκουν και όσους αναγκάζονται να καταφύγουν σ’ αυτό. Οι δρακόντιες ποινές εναντίον του “εμπορίου ανθρώπων” --όπως το αποκαλεί το καθεστώς των συνόρων-- από τη μια αυξάνει τις τιμές της μεταφοράς, από την άλλη κάνουν πιο ελκυστική την αγορά αυτήν για τους δουλεμπόρους, αλλά και αδύνατη την άφιξη στον επιθυμούμενο προορισμό.

Η μετανάστευση από περιοχές που έχουν εξαθλιωθεί από τη φτώχεια, έχουν λεηλατηθεί κι έχουν γίνει ακατοίκητες μέσω του πολέμου ή μέσω της βιομηχανίας ή της απόθεσης λυμάτων (ηλεκτρονικών, κλωστοϋφαντουργίας ή πρώτων υλών), είναι ένας τρόπος διαφυγής από την παγκόσμια τάξη πραγμάτων. Ο στόχος της δικής μας δράσης είναι να υποστηρίξουμε τους ανθρώπους που έχουν λάβει αυτήν τη δύσκολη και επικίνδυνη απόφαση.

3 – 7 Σεπτεμβρίου NO BORDER Camp στο Δικελί, Σμύρνη

• Στόχος μας είναι η ανταλλαγή εμπειριών και πρακτικών γνώσεων μεταξύ ανθρώπων που είναι μετανάστες ή είναι αλληλέγγυοι στους μετανάστες.
• Το ζήτημα στο οποίο εστιάζουμε είναι ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΘΑΝΑΤΟΥΣ ΣΤΑ ΣΥΝΟΡΑ.
• Θέλουμε να ενημερώσουμε τον κόσμο στην Τουρκία και την Ευρώπη για την κατάσταση των μεταναστών και των προσφύγων.
• Ζητούμε τη συνεργασία σας στη διοργάνωση και τη συμμετοχή σας στις ομάδες εργασίας.

Για ερωτήσεις και πληροφορίες: dikili2008-sinirkampi@hotmail.com

http://dikilinobordercamp.blogspot.com/ , http://no-racism.net/rubrik/357

ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΑΘΡΑΙΟΣ
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΠΡΟΣΒΑΣΗΣ ΚΑΙ ΔΙΑΜΟΝΗΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ
ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ